Ohoo haberin yok neler neler oldu!!
Tekrar bir maceranın peşine düştüm sanki sonunu bilmezmiş gibi bir umutla.Tabi yine sonu alışıldık oldu benim hayatımda mutlu sonlara çok az rastlanır ama tadından doyum olmaz onlarada.Bazen aklıma gelirler neşelenirim,gülerim,sevinirim.
Ama bu maceranın sonu iyi olmadı zaten olmıcanıda biliyordum dedim ya bir umuttu oda son buldu.
Eğlendim ama sevdim geçirdiğim zamanları onunla.Yan yana olsak kesinlikle güzel aşıklar olacağımızdan hiç şüphe etmedim,başka bir zamandada tanışmak istemedim çünkü benim için tam zamanıydı,çok iyi geldi hayatıma,yaz aylarıma,ruhuma.
Tabi bunların hiçbirinden haberi yok belki tahmin ediyordur ama etmese bile benim bildiklerim bana yeter.
Artık sonbahar geldi 28gün oldu konuşmayalı.Tamam hergün aklıma geliyor ama aramaya yeltenmiyorum bile kendime işkence etmeye niyetim yok bu sefer.Biteni bitirmeyi öğreniyorum ne kadar zorlansamda bitmeli.Yoksa ben ben olmam öyle anlamsızca yaşarım.
Arada mesafe var deyip bitirdiğim bişiyi tek başıma mesafeyi bile bile kendi içimde yaşarım tanıyorum kendimi ama böyle bişeye bu sefer izin vermicem.Hiç gerek yok güzel anları,mutlu zamanları işkence aracı olarak kullanmaya.
Önüne bakmak en iyisi...
Hayat bu ne zaman ne getireceği belli olmuyor ki...6.hissin çok kuvvetli bile olsa :))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder