Utanıyorummm!
İnsanlar ölürken ben burada kendi duygularımdan önemsiz düşüncelerimden bahsetmekten utanıyorum.
İçim gidiyor,sırf doğarken şanslı doğdum;doğuda değil batıda doğdum diye rahat huzurlu bir şekilde yaşamaktan utanıyorumm.
Çocuk,genç,yaşlı,kadın,erkek ne olursa olsun insanları ölmesinden ve kimsenin ses çıkarmamasından utanıyorumm.
Ses çıkarsam başıma bir iş gelir mi? Acaba özgürlüğüm kısıtlanır mı diye düşünmekten utanıyorumm.
İnsanların herkesi ayırıp bunlar ölmeyi hakediyor ama şunlar haketmiyor diye ayırmalarından utanıyorumm.
Artık herşeyden utanıyorumm.
Nefes almadığım her an utanıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder