İnanamıyorum kendime.Daha dün bunları keşfetmiş olmama.Ne kadar da duygusalmışım,bi kitaptan ölesiye etkilenirmişim,umrumda değilsin derken tam aksini söylermişim.
Gerçekten ilginç olduğumu kabul ediyorum.Yani kendimi anlamıyorum.Belli bi yere kadar herşey kontrolüm altında ama sonra değişiyor ve ne olduğunu bilmediğim biri benim yerime geçiyor.
Neden bu kadar sert,soğuk oluyorum yeni tanıdıklarıma karşı.Daha bana birşey yapmadılar ki neden bu öfkem.Aslında biliyorum ama kendime itiraf edemiyorum o yüzden burayada yazmayacağım.Duygularımdan emin olduğum halde neden kelimelerle söyleyemiyorum ki.Hep bi korkuyla yaşamak hiçte kolay değil.
Bir kitaptan böylesine etkilenmekte hiç hoş değil.Kendimi yeni yetme bir çocuk gibi hissediyorum hiç bişi yaşamamış her şeyin başında olan.
Halbuki bası şeyleri bitirdiğimi biliyorum.Mesela 1 ile başlayan yaşlarım geride kaldı iki sene önce.
onlara ait bir sürü anım var ama hiç kendimi rahat hissettiğim işte bu dediğim bir anımı hatırlamıyorum.Çok güzel anlarım oldu ama acaba ne kadarında rahattım dünyayı hoşgörmüştüm diyorum bulamıyorum.
Neyse hayatımın böyle devam ediceğine biliyorum.Kendimi değiştirmem için benden olmayandan başka birşeye ihtiyacım var.Her neyse.Umarım bulurum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder