Küçük bedenime bir yaşama nedeni sığdırmaya çalıştım. İlk denememde olmadı. Üzüldüm, ağladım, ağladık. Bir şeyde beni bulmasın bir kere de kolay olsun diye isyan ettim. Olmadı. Minicik kalbi durmuş. Halbuki birkaç gün önce atıyordu kulaklarımızla duyduk, duygulandık. Gidip beşik baktık, anneannesi çoktan kıyafet bakmaya başlamıştı. Babaannesi kumbarasını yapmaya başlamış. Olmadı melek oldu gitti. Üzülüyor muyum? Evet ama atlatılamayacak bir şey değil.
