Bir İthaf Yazısı

Diğer bloklarımı hemen yazdım ama bunu birine ithaf ediceğim için yirmi dakika oldu hala başlamaya çalışıyorum.Başlama cümlelerimede bak süper bi ithaf girişi oldu.Allahtan ithaf ediceğim kişi beni anlayan biriside ordan kurtarıyorum:)

Gel gelelim okula başladık bitiriyoruz ve dahada iyi anlaşıyoruz.Kızımmm biz süperiz bizi sevmeyen ölsün.Bu güzellik,zeka,zenginlik başa bela:)

Herkes gibi değiliz sanki ne biliyim bi fark hissediyorum ben.İlk dikkat ettiğimiz şeyler bile aynı.Yapmacık,sahte değiliz.Ne o öyle her gördüğünde öpüş mıcmıc.İçinden geldiği için yapmıyorsan birşeyi neden yapasın ki.

İçimden gelir senin kolunu sıkarım yada ısırmaya çalışırım:)İnsan biraz yaratıcı olmalı dimi ama:)Herkese yaptığım şeyleri sana yapamam özel insanlara bu davranışlarım:)

Ya sana yazmak ne kadar zormuş ya.Gerçekten o kadar cümle var ki kafamda ama hiçbirini toplayıpta şu uyduruk blok köşesine yazamıyorum.Şiir okumak gibi bişey oldu anlamadım bende:)

Tamam ya yazamıyorum son cümlemide yazıp gidiyorum kapatıyorum:)

Hep benle olduğun için teşekkür ediyorum,dahada yanımda olmanı temenni ederek kapatıyorum bu yazıyı.

(uff amma zorlandım ya bişiye benzemedi:( )

BİTTİ

Yeniden...Eskisi gibiyim.

Sanki özlemişim biraz bu halimi.Başlarda ne kadar zorluk çektiysemde zamanla hepsinin üstesinden geldim ve gelmeye devam ediyorum.

Değersiz kişiler için üzüldüm diyemicem çünkü benim hayatımdaki herkes benim için değerli olmuştur.

Ama üzüldüm...

Hemde çok...

Sadece anlamadım belki anlasaydım bu kadar fazla üzülmezdim.

Herkesin doğru söylediğine inanmayı en kısa zamanda bırakmam lazım.Çünkü herkes doğru söylemezmiş bunuda öğrendim.

Benim şaşırdığım o kadar bekledim ve karşıma çıkan bu oldu.Ben gerçekten kötü birşeyler yapmış olmalıyım ama haberim yok.

Sen o kadar incele,araştır,duygularına karşı koy sonra böyle biri gelsin senin iki ayda kalbini kırsın.Biraz haksızlık gibi sanki.Kendimi tanımasam iki ay neki pehh bunun için mi üzüntüler derdim.2 ayda kimi doğru düzgün tanıyabilirsin ki.Ama benim için süre farketmiyor.Bir saat bile olsa benim duygasallaşmam için yeterli.

Aslında kendimi fazla zorladığımı düşünüyorum.Zaten aşık değildim ve olmak için kendimi zorladım.Sonunda oldumda,kendimce bir aşktı bu.Herşeyi yaşadım ben neler gördüm diyen biri için yeterli olmayan birşey.Pek umrumdada değil açıkçası.

Duygusuzca milyonlarca ilişki yaşamaktansa tecrübe edinmemeyi tercih ederim.Hayatıma girenlerin değeri vardır benim için.Sadece olmak için olmazlar,gerçekten olmaları gereken yerdedirler.Benim onların yanında,hayatında olmayı istediğim kadar onlarda benim yanımda olmak isterler.

Üzüldüğüm günlere,gecelere bakıyorum da şimdi hiçbi pişmanlığım yok yaptıklarımdan.Kendi istediğim gibi,içimden geldiği gibi olmuşum hep.

Güvenmemekte haklıymışım meğer.

İçten içe birgün böyle yapacağını biliyor gibiymişim.

Diyorum ya artık zorlamıcam kendimi.Sadece beklicem hiçbir sitemde bulunmadan,hiç sorgulamadan ve en önemlisi artık sözlere eskisi kadar inanmıcam ne kadar inandırıcı olurlarsa olsunlar...