15 Eylül 2008 Pazartesi

İmkansız...

Bazen kendimi hayatımda ki herşeyin planlanmış olduğunu hissediyorum.Sanki ben birşeyler yapmasamda olanlar olacak,hayat devam edecek.Başarılarım sanki benim değil başkasının hediyesi.Beni çok seven birinin bana verdiği teselli ödülleri gibi.Benim sayemde hayatın şekil alıyor bari bunları al ve mutlu ol der gibi.
Bir anda ümitleniyorum,evet diyorum bu sefer tamam işte istediğim birşey oldu.Ben istedim ve o oldu kesinlikle başka birşeyin etkisi yok diyorum ama bir süre sonra yine herşey eskiye dönüyor ve o çok istediğim şey benim için olmadığını kanıtlarcasına beni terk ediyor.
Kendime nasıl olmak istediğimi soruyorum ve halimden gayet mutlu olduğumu görüyorum.Birde şu planlanmış şeyler olmasa diye düşünüyorum.Sanki ben büyücem ve annem gibi olucam.Hayır istemediğimden değil ama ben kendim olmak istiyorum.Benim hayallerim,benim dünyam,benim sevdiğimle yaşamak istiyorum.Kendimi hayatın akışına bırakmak değil o hayatta kendimi yaratmak,dünyamı oluşturmak içinede sevdiklerimi koymak istiyorum.
Ölümsüz olmak istiyorum.
İmkansızı istiyorum.