Hiç bir zaman dikkat çekmek istemedim. Birileri bana baksın,ilgi üzerimde olsun,en çok beni beğensinler,tüm dikkatler benim üstümde olsun gibi şeyleri hiç istemedim.
Aksine dikkat çektiğimde hep gerilmişimdir. Konsantrasyonum bozulup hep yanlış yaparım. O yüzdendir ki makyaj yapmayı pek sevmem,becerememde zaten ya da minicik etekler giymem, insanların dikkatini çekicek derecede kahkaha atmam,bağırarak konuşmam.
Aslında temelde karşımdaki insanların beni nasıl gördükleri ve ya eksik bir şeyimi farkettiklerinde ne düşündükleri hiç umrumda değil.
Bazen aynaya günde bir kere bile bakmadığım oluyor. Oje sürmeyi severim ama ojelerim bir hafta çıkmış halde bile tırnağımda durabilir pek takmam,kaşlarımı aldırırım ama gecikince kaşlarım çıkmış halde hiç rahatsız olmadan etrafta dolaşabilirim. Saçımı boyatıyorum ve iki ayda dibim çıkmış bir şekilde sokağa çıkabilirim. Çünkü umrumda değil. Diğer insanların beni dışardan nasıl gördükleri hiç umrumda da olmadı. Bende onların nasıl göründüğüne pek takmıyorum. Tabi ki çok güzel kızlar ya da yakışıklı erkekler var ama sadece o kadarlar işte. Sonuçta görünüş, biraz parana kıysan herkes güzel herkes yakışıklı değil mi zaten. Önemli olan iç demicem bu klişe cümleyi kurmıcam :)
Önemli olan kendini nasıl iyi hissettiğin gerisini salla gitsin. Mükemmel miyiz? Hayır değiliz. Zaten bunun farkına vardık mı herşey kendiliğinden gelişiyor. Kendini iyi hissettiğin şeyleri yap,giy ya da sür. Geri kalan herkesin düşüncesini salla gitsin. Sen mutlu ol yeter.
